İtaliya futbolu müdafiə sənətiylə tanınır. Maldini, Nesta, Kannavaro kimi əfsanələr yetişdirib. Lakin hücumda da Del Pyero, Totti və Paulo Rossi kimi ulduzlar var. Amma bir futbolçu var ki, onun hekayəsi italyanların yaddaşında yarımçıq qalıb: Roberto Baccio.
İtaliya iki dəfə dünya çempionu olub: 1982 və 2006. Hər iki dəfə favorit deyildilər. Amma ən unudulmaz mundial hekayəsi bəlkə də itirdikləri 1994-cü ildə yazıldı.
O il İtaliya çətin başladı. Lakin Baccio komandasını daşıdı. Nigeriyaya qarşı xilasedici qollar, İspaniya və Bolqarıstana qarşı qələbələr... O, ümidə çevrildi.
Finalda rəqib Braziliya idi. 120 dəqiqə qolsuz bitdi. Penaltilər qərar verəcəkdi. Baccio sonuncu penaltini vurdu. Top qapının üstündən keçdi.
Braziliya çempion oldu. Tarixə ən məşhur görüntülərdən biri yazıldı: başı aşağıda Baccio.
O penalti sadəcə qaçırılmış zərbə deyildi. Bütün turniri kölgədə qoydu. Amma bəlkə də buna görə Baccionun hekayəsi bu qədər təsirlidir: insanlar uğursuzluğu deyil, ikinci şansın olmamasını unuda bilmir.
Hələ də sual havada qalır: bəs həyat ona ikinci şans versəydi?
