Futbolda son illər populyarlaşan 'haramball' termini, tamamilə müdafiəyə çəkilərək rəqibə oyun qurmağa imkan verməməyə əsaslanan bir taktikadır. Oyundan alınan zövq bərbad olsa da, funksionallığı yüksəkdir. Qol buraxmadan, fürsət yarananda vurmaq strategiyasıdır.
Bu yanaşma min illərlə mövcuddur. Sun Tzunun 'Müharibə sənəti' əsərində belə deyilir: 'Ən birincisi, məğlub olmayın. Məğlub olmamaq sizdən, qələbə isə rəqibin səhv etməsindən asılıdır.' Sun Tzu keçilməz müdafiəni ilk şərt kimi təqdim edirdi.
Uşaqlıq dövrümdə 'Skonto Riqa' komandası bu taktikanı tətbiq edirdi: 10 nəfər müdafiə olunur, rəqib səhv edərsə qol vururdular. 2004-cü ildə Yunanıstan milli komandası bu taktika ilə Avropa çempionu oldu. Joze Mourinyo da müdafiəyə önəm verən məşqçilərdən idi.
Sonra Pep Qvardiola ortaya çıxdı. O, müharibə sənətini, mühəndislik prinsiplərini futbola tətbiq edərək fərdiliyi öldürdü. Oyunu sistem üzərində qurdu. Lakin Dieqo Simeone müdafiə taktikasının son təmsilçilərindəndir. Son illər Mikel Arteta da kontrollu futbola yaxınlaşır.
Bu axşam Çempionlar Liqasının yarımfinalında Arsenal ilə Atletiko Madrid qarşılaşacaq. Doqquz qollu PSJ - Bavariya oyunundan sonra bizi müdafiə sistemlərinin səhnə alacağı 'haramball' gözləyir.
