Ermənistanda iyunun 7-də keçiriləcək parlament seçkisi yaxınlaşdıqca, Cənubi Qafqazda geosiyasi gərginlik artır. İrəvanın daxili siyasəti artıq təkcə yerli deyil, həm də Qərb və Rusiya elitaları tərəfindən formalaşır.
Ölkə getdikcə böyük güclərin rəqabət meydanına çevrilir, Ukrayna modeli kimi yeni poliqon olur. Siyasi düşərgələr Qərb və Rusiya arasında bölünüb.
Nikol Paşinyan 2018-ci ildə hakimiyyətə gəldikdən sonra Rusiyaya qarşı təbliğat artdı, əlaqələr gərginləşdi. Qərb İrəvana ayaq açsa da, ticarət dövriyyəsi artdı. Lakin ölkə iki yol ayrıcında qalıb.
İrəvan Avropa İttifaqı və ABŞ ilə münasibətləri yaxınlaşdırıb, sərhəddə Avropa müşahidə missiyası yerləşdirilib, KTMT-yə qarşı ritorika sərtləşib. Rusiya isə strateji dayaq nöqtəsini itirmək istəmir.
Ən böyük qorxu Ukrayna nümunəsidir - daxili parçalanma riski. 2008-ci ildə Gürcüstanda olduğu kimi, Ermənistan da geosiyasi qarşıdurmanın ön xəttinə çıxır.
Samvel Karapetyan və Ruben Vardanyan kimi simalar Moskva və Qərb maraqlarının alətinə çevrilir. Vardanyan Azərbaycanda cəza çəkir, lakin qüvvələr onun vasitəsilə planlarını həyata keçirməyə çalışır.
Beynəlxalq Cinayət Məhkəməsinin keçmiş prokuroru Okamponun videoları sistematik təzyiq mexanizmini üzə çıxarıb. Məqsəd Bakıya qarşı lobbiçilik və regional sabitliyi pozmaqdır.
2020 və 2023-cü ildə Azərbaycan ərazi bütövlüyünü bərpa edib. Yeni reallıqda Bakının iradəsindən kənar heç nə baş vermir. Lakin məkrli qüvvələr sabitliyi pozmaq istəyir.
Ermənistan müstəqil kurs formalaşdıra bilməsə, geosiyasi poliqona çevrilmə riski artacaq.
