Kübra Məhərrəmova yazır...
Hərdən düşünürəm ki, yaxşı ki ölkəmizə son zamanlar çox yağış yağır. Evdə otururuq. Çölə çıxan kimi hər yanı tullantılarla çirkləndiririk.
Gün çıxan kimi çimərliklərə axışan həmvətənlərimiz ictimai çimərlikləri zibilxanaya çeviriblər. Yemək qalıqlarını sahilə atmayana elə bil qadağa qoyublar.
Körpə bezlərini dənizə atan analara da salam olsun! Dənizə qızıl-brilyantla gəlirlər, amma zibilləyirlər.
Dubayda çimərlikdə zibil atmağa cərimə 1000 dirhəm (270 USD). Kabab bişirmək 500 dirhəm, tonqal 2000 dirhəm, tüpürmək 1000 dirhəm.
Bizdə isə cərimə tətbiq etsək, düşmən olarıq. Necə edək ki, ərəblər qədər təmiz olaq? Uşaq vaxtı divarlara yazırdılar: "Bura zibil atanın..." İndi yazmırlar?
Hindistandan əliçomaqlı polislər çağıraq? Yoxsa çimərlikləri bağlayaq? Necə başa salaq ki, zibil atmaq olmaz? Görünür, təkamüldən geri qalmışıq.
Sərt tədbir təklif edirəm: kameralar, patrullar, yerində cərimə. Pulum yox deyənə 30 gün sahil təmizliyi. Gənc könüllülər təmizləyir, amma faydasız.
2026-cı ildəyik, Qarabağ problemini həll etdik, amma zibil davasından qurtara bilmirik. Allahdan diləyirəm: bizi adam elə!
